• Adriana Blaauw: ,,Voor overdag kunnen we best nog wel wat brandweervrijwilligers gebruiken."

    Iris Versteeg
  • In Oostenrijk kan de brandweervrouw met haar gezin lekker tot rust komen.

    Eigen foto

Brandweervrouw in het Groene Hart: 'Helpen zit in m'n genen'

NIEUWKOOP Adriana Blaauw (36) uit Nieuwkoop zat al op 15-jarige leeftijd met rode oortjes te luisteren naar de noodoproepen die uit haar radioscanner kwamen. Later had ze een grote droom: werken bij een traumahelikopter. ,,Dat ging het niet worden, maar ik zit nu wel sinds 2012 hier bij de vrijwillige brandweer."

Paul Mons

De brandweervrouw volgde vijf maanden lang, twee dagen per week, de cursus voor Manschap A. ,,Je kunt die opleiding ook in de avonduren doen, hoor. Dat duurt dan twee jaar. De beroepsbrandweer krijgt dezelfde opleiding als wij." Vanaf het begin van haar opleiding werd Adriana betrokken bij het kazerneleven aan de Nieuwkoopse Achterweg, waar momenteel 21 brandweerlieden actief zijn. Naast de tankautospuit en een schuimvoertuig hebben de hulpverleners ook de beschikking over een boot en een First Responder (reanimatie) team. Verder hebben de brandweervrijwilligers een WVD-team. Deze Waarschuwings- en Verkenningsdienst verricht metingen bij een incident waar gevaarlijke stoffen (dus ook rook) vrijkomen.

INZETJE DRAAIEN Op dinsdagavond is het oefenen geblazen. ,,Soms oefenen we in onze kazerne de theorie, want we moeten natuurlijk wel bijblijven. Maar leuker is het om een 'inzetje te draaien'. Dan ga je een echte situatie, die bedacht is door twee mensen van ons team, te lijf. Het liefst een situatie die je nog niet eerder hebt meegemaakt. Dan is er bijvoorbeeld een boot gezonken bij de sluis en het sluiswachtershuisje is in de fik gegaan. Je vraagt er de EHBO-vereniging bij voor de slachtofferhulp en je zet langs de weg waarschuwingsborden, zodat de voorbijgangers weten dat het een oefening is. Of er is in de garagekelder hier bij Albert Heijn een bom in een kofferbak ontploft. Dan kun je er echte Lotusslachtoffers bij vragen, of je legt er een pop neer en je vraagt een paar neefjes om slachtoffer te spelen. Bij zo'n inzetje hebben we altijd een nabespreking over hoe we het hebben aangepakt en hoe alles is verlopen."

Onlangs had de onverschrokken brandweervrouw nog een echte uitruk vanwege een gaslek. ,,We moesten daar een meting doen en graven tot we het lek hadden gevonden. Daarna het lek met een noodvoorziening dichten en vervolgens wachten tot Liander er was en het probleem definitief had opgelost. We zijn ook wel eens naar een gezonken boot aan het Zuideinde geweest. Gelukkig geen slachtoffers, maar helaas de boot niet kunnen redden. Wat natuurlijk ook heel triest was, in 2015, was de brand in Noorden bij café 't Leeuwtje. Moet je voorstellen, dat je alles kwijt bent!"

PIEPER ,,We zijn één grote kazernefamilie. Je maakt samen heftige en ook mooie dingen mee, je praat met elkaar, je steunt elkaar. Maar thuis moet het gezin ook achter je staan. Naast de brandweer werk ik in de avonduren en de weekenden nog een paar uur in de thuiszorg; dan word ik niet opgeroepen. Gaat mijn pieper af, dan moet ik alles uit mijn handen kunnen laten vallen en meteen naar de kazerne. Daar moet je op voorbereid zijn. Mijn zoon Walter heeft z'n adresjes waar hij dan terecht kan. Als ik 's nachts wordt opgeroepen, dan staat mijn man Jacco al bij de deur met mijn autosleutels en houdt hij de straat voor me vrij, zodat ik snel weg kan."

In haar eigen huis heeft Adriana natuurlijk ook de nodige veiligheidsmaatregelen getroffen. ,,In de keuken heb ik een blusdeken en een schuimblusser. Niet zo'n goedkoop blussertje, maar eentje van een goed merk. Geen poederblusser, want die beschadigt alle elektronica. Een schuimblusser in huis is het beste, ik heb er ook een in de auto. Verder heb ik rookmelders, die elke maand even getest worden, en op zolder bij de ketel een CO-melder in verband met het gevaar van koolmonoxide."

KRIEBELS Nog altijd als ze sirenes hoort, krijgt Adriana de kriebels. ,,Nee, het is niet de sensatie, maar ik vind het gewoon heerlijk dat ik in actie kan komen en dat ik ergens kan helpen. Helpen zit in m'n genen."